Uncategorized

Wiki Miki

Kiedy dział HR chce wdrażać systemy zarządzania lub dzielenia się wiedzą, to rodzi się taka pokusa, żeby na przykład:

  • Wymagać zgody przełożonego, aby zostać w firmie ekspertem…
  • Oraz wymagać zgody działu HR…
  • Kontrolować, ile czasu ekspert spędza na dzieleniu się wiedzą…
  • Wprowadzić procedury i zasady na powołanie i odwołanie eksperta…
  • I tak dalej.

Tymczasem…

W 2001 roku powstała Wikipedia. Dziś (1-10-2013) zawiera 4 339 637 artykułów… i 31 210 578 stron… a także  19 793 450 zarejestrowanych użytkowników, w tym 1 438 administratorów. To największa na świecie encyklopedia wszechczasów napisana w 287 językach świata[1].

You Tube, który powstał w lutym 2005 roku, miesięcznie odwiedza ponad miliard unikalnych użytkowników, którzy każdego miesiąca spędzają ponad 6 miliardów godzin na oglądaniu filmów w YouTube. YouTube jest dostępny w 56 krajach i 61 językach[2].

Badania „The Generation at Work” przeprowadzone w 2010 r. przez Future Workplace pokazały, że 45% pokolenia Y tworzy treści w mediach społecznościowych, a 35% dodaje do istniejących treści[3].

Wikipedię ludzie piszą za darmo. Ich główną siłą napędową jest TWORZENIE, MISTRZOSTWO – czyli rozwój siebie i swoich umiejętności oraz CEL  – czyli robienie czegoś nie tylko dla siebie ale w szerszym kontekście. Taką samą siłę napędową wymieniają informatycy tworzący oprogramowanie typu Opensource (np. Firefox, Linux, Apache)[4].

Więc skąd ta motywacja?

W połowie XX wieku (rok 1949) profesor Harlow przeprowadził eksperymenty na małpach, wykazując, że już małpy mają naturalną wrodzoną motywację do rozwoju, uczenia się, odkrywania. One godzinami bawiły się rozwiązywaniem łamigłówek, czego nie tłumaczy ani popęd biologiczny ani kij i marchewka, bo małpy nie otrzymywały żadnej nagrody za poprawne rozwiązania.

Rozwój to naturalne – nie stworzone przez człowieka – źródło motywacji. Rozwój, tworzenie, uczenie się to naturalna część naszego życia od narodzin do śmierci. Rozwój to jeden z trzech najbardziej pożądanych elementów oferty pracodawcy bez względu na pokolenia.

W czasach tak dynamicznego rozwoju mediów społecznościowych i coraz wyższego zaangażowania ludzi we współpracę, współdziałanie, wzajemne inspirowanie się, dzielenie się swoją wiedzą w sieci, dlaczego tak często słyszymy, że ludzie nie chcą się dzielić wiedzą i że nie da się przenieść tych doświadczeń na grunt firmowy?

Przecież wiodące korporacje są już w tym bardzo zaawansowane (wiele dobrych przykładów znajduje się w książkach Workplace 2020 i The GREAT workplace.[5]).

Potrzebna jest zmiana myślenia. Wiedzą nie tyle zarządzać co dzielić się, „wpuszczać” w obieg, bo tylko w kontekście czyjegoś zastosowania ma ona wartość.

Nie każdy ekspert będzie miał motywację do biegania przez płotki HR-u. Bo i po co? Jaka jest z tego wartość dodana? Dla niego? Dla organizacji? Dla HR-u? Mechanizmy kontrolne nie są adekwatne do źródeł naturalnej, wrodzonej motywacji! Problemem jest brak środowiska (społecznościowego) do współpracy i dzielenia się wiedzą.

Chodzi o to, żeby stworzyć ludziom przestrzeń, dać miejsce i autonomię do dzielenia się wiedzą, do współpracy, do tworzenia nowych rozwiązań. W interakcji z innymi, z kolegami w pracy, z klientami, z dostawcami…. Bo jeśli od ludzi oczekujemy dziś,  że będą w organizacji pełnić role a nie wykonywać zdania, to muszą mieć warunki do samodzielnego działania, do osiągania wyniku samodzielnie, do samodzielnego rozwiązywania problemów i znajdowania niezbędnych rozwiązań, informacji, osób, które mogą pomóc. Zamiast zgłaszać, że nie wiedzą, nie mogą, nie da się. Nie o to chodzi – nikomu nie o to chodzi. Tylko jak oni mają działać samodzielnie – jakie mają zasoby, narzędzia, przywództwo? To pytanie do tych, którzy na ścianie wieszają w ramce wartość „empowerment”.


[1] Źródło: Wikipedia, stan na 1-10-2013 godz. 19:45

[2] Źródło: YouTube, stan na 1-10-2013 godz. 19:45

[3] Za: “The 2020 Workplace”, Jeanne C. Meister and Karie Willyerd, HarperCollins Publishers,2010.

[4] Badania przeprowadzone przez Kairm Lakhani i Bob Wolf (BCG)Za: Drive. The Surprising Truth About What Motivates Us Daniel H. Pink, 2009.

[5] The GREAT workplace. How to build it, how to keep it, and Why it matters, by Michael Burchell, Jennifer Robin from Great Place to Work Institute

Zwykły wpis

Jedna myśl w temacie “Wiki Miki

  1. Agnieszka Sokołowska Dance Movement Therapist&Supervisor, Coach/ Movement Analyst pisze:

    Mogłoby się wydawać, że to rewolucyjna idea, ale tak na PRAWDĘ ludzie CHCĄ, chcą SAMI z SIEBIE, ze swojej natury, w którą jest wpisany rozwój.Często są ograniczani przez szefów ich własnymi blokadami, walką, ego, projekcjami, nie słuchaniem i brakiem szacunku. Szefami, którzy też tak NAPRAWDĘ chcieliby, by było inaczej. Do tego potrzeba wolności, słuchania, akceptacji i wiara w ludzi. i w siebie…to wyzwolić może niesamowitą energię i motywację. . no ale trzeba też świadomości i dyscypliny i ZAUFANIA…pracując jako coach, terapeuta i nauczycielka często słyszę to pragnienie z obu stron. Warto zacząć ufać i działać, Nie czekać, RUSZYĆ i odkryć..

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

w

Connecting to %s