Uncategorized

Popatrz w dal… – O patrzeniu, widzeniu, stresie i odprężeniu oraz autonomicznym systemie nerwowym

Widzisz zdjęcie powyżej? Widzisz przestrzeń, morze, niebo i chmury. Bezkres, który nie zatrzymuje wzroku w żadnym punkcie, na żadnym zdarzeniu ani rzeczy?

Patrzysz w dal i Twoja twarz, oczy, kark rozluźniają się. Lekka fala odprężenia zabiera Cię z dala od myśli o pracy, sprawach do załatwienia, obowiązkach do wypełnienia. Wzrok spokojnie omiata przestrzeń, a wraz z nim stres rozpływa się. To naturalne, że kiedy patrzysz w dal, umysł odpuszcza skupienie i napięcie. Uwaga podróżuje elastycznie po miejscach, w których nie ma punktu dotarcia. Nie ma celu ani mety. Jesteś tu, gdzie jesteś. I jest w tym swoboda bycia.

 Jak to się dzieje, że kiedy patrzysz na takie zdjęcie, zachodzi w Tobie zmiana? Nie ma w tym nic z tajemnicy. Jest naukowe uzasadnienie.

Mamy dwa rodzaje widzenia: centralne i peryferyjne. 

To centralne pozwala nam skupić się na czytaniu, pracy na komputerze, grze na pianinie czy szydełkowaniu. Jednak skupiając się na takich czynnościach przez dłuższy czas, pojawia się napięcie.

Wynika to z działania autonomicznego systemu nerwowego, który jest niezależny od naszej woli i reguluje szereg procesów w naszym organizmie. Wpływa m.in. na czynność serca, stan źrenicy i tempo oddychania, perystaltykę w przewodzie pokarmowym. W ramach tego systemu są dwa podsystemy – układ współczulny i układ przywspółczulny. Mają przeciwstawne co do siebie działanie i dostosowują stan ludzkiego organizmu do aktualnych potrzeb.

Centralne widzenie, to związane z czytaniem czy pracą na komputerze, pobudza współczulny system, który odpowiada za aktywność, podejmowanie działania (czyli reakcje „walcz” lub „uciekaj”). Zbyt długa jego aktywacja prowadzi do napięcia i stresu.

 Peryferyjne widzenie, które pozwala widzieć jednocześnie wszystko wokół nas – w górę, w dół, w prawo, w lewo i do przodu, jest związane z czynnościami w przestrzeni i w ruchu, na przykład ze spacerowaniem czy jazdą na rowerze. Peryferyjne widzenie pobudza przywspółczulny układ, który odpowiada za uspokojenie, odczuwanie bezpieczeństwaświadomość otoczenia.

Na pewno znasz to natychmiastowe odczucie, kiedy wychodząc z biura, domu, na podwórko, ulicę, ogródek, napięcie odpuszcza. Twoje odprężenie jest wtedy naturalną reakcją systemu nerwowego.

Fascynujące, prawda? Ale to nie wszystko. Ważne jest to, że człowiek ma zdolność przełączania się między tymi dwoma trybami przetwarzania wzrokowego.

Wiedząc to, możesz świadomie kierować swoimi stanami napięcia i spokoju, regulować stres, a także wpływać na odczuwanie bezpieczeństwa w bardzo prosty sposób. Wystarczy, że spojrzysz w przestrzeń, wyruszysz na spacer, albo chociaż popatrzysz na fotografię.

Mam nadzieję, że zainspirowałam Cię do uważności, na czym skupiasz swój wzrok i zadbania, aby czasem popatrzeć w dal.

Dziękuję Ci za przeczytanie tego artykułu! Jeśli uważasz, że jest wartościowy, udostępnij go. Być może ktoś z Twoch dobrych znajomych właśnie go potrzebuje 🙂

Dorota Raniszewska

dorota@photo-in-coaching.com

http://obrazwcoachingu.pl * https://photo-in-coaching.com

Dorota Raniszewska – Coach and Mentor – Senior Practitioner, EMCC, IC – Izba Coachingu, certified trainer, autorka książek “JEDEN OBRAZ – WIELE SŁÓW” i „Kobieta” oraz tomiku poezji „JA Kobieta”.

Tekst i zdjęcia: Dorota RaniszewskaWszystkie teksty na tym blogu są © Copyright 2019-2021 Dorota Raniszewska; Wszelkie prawa zastrzeżone

Zwykły wpis
jetsem. to może zmienić twoje życie
Uncategorized

Jestem – głębokie zrozumienie tego słowa może zmienić Twoje życie.

„Jestem” to jedno z więcej znaczących słów.

Zauważ, że kiedy spytasz samego siebie, co to znaczy „jestem”, pojawia się odczuwanie. Czy to nie jest ciekawe, że kiedy powiesz sobie „jestem”, to czujesz coś w sobie?

Oczywiście, wiesz, że jesteś i nie trzeba tego tłumaczyć. Ale spróbuj to głębiej zrozumieć i poczuć.

Stań stopami na ziemi i pomyśl „jestem”. Kilka razy powtórz to słowo w myśli. Pochodź z tą świadomością „jestem”. Możesz podbiec albo zatańczyć z „jestem”. Sprawdź, jak czujesz i co czujesz, kiedy uświadamiasz sobie znaczenie tego słowa.

Ja czuję radość. I wdzięczność.

Kiedy pojmiesz całym sercem znaczenie słowa „jestem”, to może zmienić Twoje życie. Wiec doświadcz. Wiedzieć coś, a tego doświadczać, to dwie różne rzeczy.

„Jestem” – z tą świadomością dobrze jest żyć na co dzień. Ta świadomość pomaga żyć szczęśliwiej. Wtedy zauważasz więcej dookoła Ciebie i więcej z tego korzystasz. Budzi się w Tobie wdzięczność, która jest pozytywną energią i pomaga żyć z lżejszym sercem.

Trudności i ból są częścią życia. Nie da się ich uniknąć. Dzięki nim staramy się i osiągamy coś. Rozwijamy się. Ale można dokonać wyboru, aby jednocześnie dostrzegać to, co daje lekkość, ulgę, ukojenie oraz to, co daje poczucie mocy.

„Jestem” to słowo mocy.

Aby je lepiej zrozumieć i zobaczyć możesz wybrać się na spacer i sfotografować temat „jestem”. Nie musisz mieć z góry pomysłu, jak to zrobić. Pomysły same przyjdą. Spaceruj, patrz a odkryjesz w sobie niewyczerpane źródło mądrości, kreatywności i radości. Poniżej kilka takich zdjęć.

Tekst i zdjęcia powstały w ramach spacerów z fotografią i uważnością „Barwy Zdrowia”, który prowadzę dla PARS – Polskie Amazonki Ruch Społeczny

Tekst i zdjęcia: Dorota RaniszewskaWszystkie teksty na tym blogu są © Copyright 2019-2021 Dorota Raniszewska; Wszelkie prawa zastrzeżone

Zwykły wpis
Uncategorized

„Spacer na parapecie”

Tego dnia była burza. Padał deszcz.

W deszcz można zrobić sobie przerwę w ciągu dnia, aby posiedzieć na balkonie czy parapecie i popatrzeć, jak pada. Powoli pić herbatę. Smakować. Spoglądać, co jest za oknem.

Popatrzeć w górę na niebo i w dół na ziemię. Napawać się widokiem. Cieszyć się, że widzę barwny świat, słyszę ptaki, czuję świeże powietrze, wiatr, temperaturę.

Chwila odpoczynku i powolności – taki „spacer na parapecie”.

Na pozór wydawać się może, że wszystko dookoła zatrzymało się. Ale kiedy obserwujesz w ciszy, zauważasz, że ptaki śpiewają, gałęzie na drzewach kołyszą się, powietrze lekko faluje, paruje. Wszystko jest w ruchu, przy czym rusza się powoli.

„Powolność” to małe ale znaczące słowo.

Posadź roślinę, podlewaj ją, dawaj jej troskę, miłość, czas, światło, uwagę a wyrośnie. Z czasem ją docenisz. Może na balkonie czy na parapecie masz rośliny, które codziennie pielęgnujesz i obdarzasz troską. One z czasem rozwijają się, a ty je co raz bardziej doceniasz.

To może potrwać wiele lat zanim roślina wyrośnie. I to nam pozwala zauważyć, że czas to coś, dzięki czemu rośniemy, dojrzewamy i uspokajamy się w życiu. Uczysz się doceniać czas.

Wiele osób powtarza, że czas to pieniądz. Czy na pewno? Czas to trwanie, rozwój, życie.

Tak często ludzie skupieni są na tym, aby coś skończyć, domknąć, doprowadzić do końca. Ale czy zauważają, że życie to trwanie. Czy cieszą się tym, co robią, zanim to skończą?

Życie toczy się i teraz jest czas, aby się nim cieszyć, bo jesteśmy i żyjemy w pięknym świecie, z którego możemy korzystać.

Życie nie polega tylko na zamykaniu, domykaniu. Życie chce od nas otwartości. Pozwól naturze pokierować sobą choć troszkę. Posłuchaj wiatru, popatrz na fale, nurt rzeki, oglądaj deszcz za oknem – to uspokaja. Kiedy patrzysz na łany zboża, które falują na wietrze albo na rzekę czy słuchasz szumu lasu, wracasz do siebie, do swojej duszy, do zacisza. I to ci wystarcza, aby czuć się dobrze.

Więc pozwól naturze pokierować sobą od czasu do czasu. Zauważ, że ona oferuje ci to, czego nam potrzeba do życia.

Poniżej kilka zdjęć ze spaceru na parapecie.

Tekst i zdjęcia powstały w ramach spacerów z fotografią i uważnością „Barwy Zdrowia”, który prowadzę dla PARS – Polskie Amazonki Ruch Społeczny

Tekst i zdjęcia: Dorota RaniszewskaWszystkie teksty na tym blogu są © Copyright 2019 Dorota Raniszewska; Wszelkie prawa zastrzeżone

Zwykły wpis